Als jij als bedrijf je medewerkers goed behandeld, de ruimte geeft en waardeert, zijn het de beste marketeers, die trots zijn op hun werk.

Steeds meer medewerkers van je bedrijf zullen zich roeren op het net via social networks. Hoe sterker de passie is voor het bedrijf waar ze voor werken, hoe beter zij het bedrijf zullen vertegenwoordigen (in hun vrije tijd ook) op het web. Kon vroeger iemand hooguit zijn verhaaltje aan een tiental mensen kwijt op een feestje, nu kan dezelfde medewerker door middel van Twitter, Hyves, Facebook etc zijn verhaal kwijt.

Ik denk dat bedrijven met een bedrijfscultuur die “de mens centraal zet” en een positief gevoel bij haar medewerkers verkrijgt, enorm veel baat hierbij kunnen hebben.

Voor mij is het: hoe kleiner het bedrijf, hoe meer je werkelijk zelf invloed kunt uitoefenen, waardoor je voelt en merkt dat je samen daadwerkelijk wat bereikt. Daar word je heel gelukkig van, als bedrijf en als individu.

Dan hoef je niet eens over passie te praten; het zit in het DNA. En mensen die er nieuw bij komen worden mede daarop geselecteerd. En anderen die er niet (meer) bij passen verdwijnen geleidelijk.

Maar ook belangrijk is nieuwsgierig en leergierig zijn, open staan voor anderen, anderen willen helpen, continu willen verbeteren enzovoorts. Dus geen blinde passie. En kunnen doorzetten. Ik zie zat voorbeelden van mensen die zich met veel passie iedere week op iets anders storten, maar niets afmaken. Tot frustratie van de omgeving – die daar een stuk minder gepassioneerd van wordt ….

En weten wat je écht wilt en je daar met passie op storten, valt voor veel mensen ook niet mee. Mensen dat helpen vinden, is een industrie op zich. ‘n Goeie blog hierover:
http://www.brigittevantuijl.nl/blog/

In ons moderne bestaan zijn er zoveel mogelijkheden (natuurlijk lang niet voor iedereen). Misschien is dat ook wel een probleem: de perceptie dat je je eigen leven volledig in eigen handen hebt/kunt nemen. Alsof omstandigheden, anderen en karaktereigenschappen geen invloed hebben.

Bekijk in dit kader de optimisme/pessimisme discussie van de maand bij Filosofie Magazine:
http://www.filosofiemagazine.nl/00/fm/nl/121/artikel/26181/Lezersbijdragen_optimisme_pessimisme.html

De bedrijfscultuur is ook essentieel. Als je medewerkers geen vertrouwen durft te geven, moet je niet verwachten dat ze vol verve ambassadeur zijn. Dus ook managers/bazen/directeur-eigenaren moeten hard aangesproken worden op gebrek aan passie/interesse (voor hun medewerkers). Maar dan moeten die leiders daar wel voor open staan.

Voor mij is het: hoe kleiner het bedrijf, hoe meer je werkelijk zelf invloed kunt uitoefenen, waardoor je voelt en merkt dat je samen daadwerkelijk wat bereikt. Daar word je heel gelukkig van, als bedrijf en als individu.

Dan hoef je niet eens over passie te praten; het zit in het DNA. En mensen die er nieuw bij komen worden mede daarop geselecteerd. En anderen die er niet (meer) bij passen verdwijnen geleidelijk.

Maar ook belangrijk is nieuwsgierig en leergierig zijn, open staan voor anderen, anderen willen helpen, continu willen verbeteren enzovoorts. Dus geen blinde passie. En kunnen doorzetten. Ik zie zat voorbeelden van mensen die zich met veel passie iedere week op iets anders storten, maar niets afmaken. Tot frustratie van de omgeving – die daar een stuk minder gepassioneerd van wordt ….

Ik denk dat passie niet alleen de drijvende kracht achter marketing is maar echter iedere discipline. Een verhaal verteld met passie slaat aan, ongeacht de content. Daar is DSM een goed voorbeeld van, wij hebben zoveel R&D’ers in dienst die beginnen te stralen als zijn over ‘hun’ product kunnen vertellen. Dat is de emotie waar ieder merk naar op zoek is en zijn brand mee zou moeten laden..

Zonder passie geen innovatie: Industrialisatie heeft ons van het platteland naar kantoor gebracht en technologische ontwikkelingen aangeslingerd die zich nu vertalen in de mogelijkheid supersnel en efficiënt te communiceren.

Ik denk dus zeker niet dat industralisatie een barriëre heeft gevormd voor uiting van passie, het heeft ons gebracht tot waar we nu zijn.

En hard ingrijpen als de passie niet in een werknemer zit!